ابليس پس از طرد از مقام قدرت منيع الهى، در خواست كرد كه او را تا روز قيامت مهلت دهد وخداوند نيز، به نوعى آن را پذيرفت وفرمود: (إنَّكَ مِنَ المُنْظَرينَ) (اعراف/١٥) ولى در آيات ديگر، مدّت مهلت آن را محدود ساخته و، مى گويد:(فَإنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرينَ * إلى يَوْمِ الْوَقْتِ المَعْلُومِ) (حجر/٣٧ـ٣٨) «تا وقت معيّنى مهلت داده مى شوى وبه همين مضمون است، آيه هاى ٧٨ و٧٩ سوره (ص). علّت اينكه تا روز قيامت به او مهلت داده نشده است، اين است كه همه موجودات جهان را، در نفخ صور، نخست مرگ فرا مى گيرد، آنگاه در نفخ دوّم زنده مى گردند.

٧ـ واكنش شيطان مطرود

ابليس از آن مقام منيع مطرود گشت (شايد به خاطر آن پرستش هاى پيشين به او تا روز معيّن مهلت داده شد) از اين رو دشمنى خود را با آدم اظهار نموده، سوگند ياد كرد كه بر سر راه فرزندان آدم، مى نشينم وآنان را از پيمودن راه حق باز مى دارم. اين مطلب در سوره هاى مختلفى وارد شده است. در سوره حجر چنين آمده است: (قَالَ رَبِّ بِما أغْوَيْتَنى لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الأرْضِ وَ لأُغْوِيَنَّهُمْ أجْمَعينَ * إلاّ عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصينَ) (آيات ٣٩ـ٤٠) «گفت: پروردگار به خاطر آنكه مرا گمراه كردى، باطل را براى آنان در زمين آرايش خواهم داد و همگى را گمراه خواهم ساخت، مگر بندگان پاك و خالص تو را.»

ودر سوره ديگرى، كيفيت سلطه او را چنين بيان مى كند:(ثُمَّ لآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أيْديهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لاتَجِدُ أكْثَرَهُمْ شاكِرينَ)