خدا به ابراهيم دستور مى دهد كه خانه را پاكيزه گرداند (طهّرا بيتي)، احتمال دارد، مقصود اين باشد كه آن را از آلودگيهاى ظاهرى پاك كند. زيرا به مرور زمان با آمدن آب باران وسيل ووزيدن بادهاى شديد خانه خدا آلوده شده بود واحتمال دارد، مقصود تطهير معنوى باشد. يعنى خانه خدا را از بت وبت پرستى پاكيزه گردان. اگرچه در آن زمان مظاهر شركى در اطراف خانه نبود، ولى ـ مع الوصف ـ اجازه نده بعدها خانه توحيد خانه بت پرستى وشرك شود.

از اينكه در آيه ياد شده عناوين چهارگانه را در كنار هم آورده، يعنى «طائفين»، «قائمين»، «ركّع» و «سجود»، مى توان حدس زد كه بزرگترين عبادت در كنار خانه خدا همين چهار عمل است. يعنى: طواف دور خانه خدا، ايستادن براى نماز، ركوع وسجده براى خدا.

در آيه ديگر همين اهداف به گونه اى ديگر وارد شده مى فرمايد: (وَ إذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنّاسِ وَ أَمْناً وَ اتّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إبْراهيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنا إِلى إبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِىَ لِلطَّائِفِينَ وَالعَاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ):«به ياد آر آنگاه كه ما خانه كعبه را براى انسانها مرجع وجايگاه امن قرار داديم(و فرمان داديم كه) از جايگاه ابراهيم براى خود مكان نماز برگزينيد وبه ابراهيم واسماعيل فرمان داديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان، نماز گزاران، ركوع وسجود كنندگان پاكيزه گردانند».(بقره/١٢٥)

ودر برخى از آيات، ادعيه ابراهيم [١] را كه به هنگام بناى كعبه انجام داده، ياد آور مى شود:

(وَ إذْ يَرْفَعُ إبْرَاهِيمُ القَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أنْتَ السَّمِيعُ العَلِيمُ * رَبَّنَا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَوَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ * رَبّنَا وَ ابْعَثْ فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ

[١] دعاها ونيايشهاى ابراهيم در فصلى ديگر خواهد آمد.