منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٧
كه بخواهيد، با كمال گوارايى بخوريد ولى به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمگران خواهيد بود.
٢ـ اى آدم تو وهمسرت در بهشت سكنى گزينيد واز هر نعمت كه بخواهيد با كمال گوارايى بخوريد ولى به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمگران خواهيد بود.
٣ـ با آدم پيش از اين پيمان بستيم، ولى او فراموش كرد و در او استوارى نيافتيم.
٤ـ گفتيم اى آدم اين (ابليس) دشمن تو وهمسرت مى باشد، پس شما را از بهشت بيرون نكند كه به شقاوت وبدبختى گرفتار مى شويد.
٥ـ نه هرگز در بهشت، گرسنه مى شوى ونه برهنه مى مانى.
٦ـ تو در آنجا نه تشنه مى شوى ونه به آزار گرما دچار مى گردى.
٧ـ شيطان آدم وهمسرش را وسوسه كرد، تا اعضاى ناخوشايند پنهان شده آنان را آشكار سازد وبه آنان گفت: پروردگارتان، شما را از اين درخت نهى نكرده است، مگر براى اينكه فرشته نباشيد ويا اينكه حيات جاودانه پيدا نكنيد.
٨ـ و براى آنان سوگند ياد كرد كه من براى شما ناصحى مشفق هستم.
٩ـ آنان را با فريب و نيرنگ، به آن درخت راهنمايى كرد.
١٠ـ شيطان آدم را وسوسه كرد وگفت:اى آدم آيا مى خواهى شما را به سوى درخت جاويدان وملك فنا ناپذير هدايت كنم؟
تفسير موضوعى آيات
تا اينجا برترى آدم بر فرشتگان، ثابت گرديد وشيطان نيز به خاطر سركشى، از آن مقام منيع مطرود گشت.[١] خدا به احترام مقام و منزلت آدم، اجازه داد كه با
[١] در گذشته ياد آور شديم كه شيطان از مقام قدس وجرگه فرشتگان، مطرود گرديد، نه از بهشت. اما آنگاه كه آدم را فريب داد، همگى از بهشت اخراج شدند.