ومادرش را، در كنار خانه خدا جاى داده ودر باره آنان چنين دعا كرده بود: (رَبَّنا إنّى أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِى بِواد غَيْرِ ذِى زَرْع...)(ابراهيم/٣٧) «پروردگارا من ذريه خود را در سرزمين بدون گياه، جاى دادم...».

٢ـ خدا در دوران پيرى به او فرزندانى به نام اسماعيل واسحاق لطف كرد، چنانكه ميگويد:(اَلْحَمْدُ للّهِ الَّذِى وَهَبَ لِى عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَ إسْحقَ...)(ابراهيم/٣٩):«ستايش خدايى را كه در دوران پيرى، به من اسماعيل واسحاق را لطف كرد».

با توجّه به اينكه ابراهيم از «آزر» در همان «بابل» در دوران جوانى، قطع رابطه كرد وديگر در حقّ او استغفار ننمود واز طرف ديگر، در دوران پيرى پدر و مادر خود را دعا مى كند وطلب آمرزش مى نمايد، مى توان حدس زد كه آزر بت پرست مطرود در دوران جوانى، غير از پدر مورد علاقه او بود كه تا پايان عمر، در حقّ او طلب آمرزش مى كرد.

با توجه به اين دو اصل، هم مشكل اختلاف اسم پدر ابراهيم، در قرآن وتورات (هر چند تورات كنونى ارزش واعتبار ندارد) وهم مشكل بت پرست بودن پدر پيامبرى مانند ابراهيم حل مى شود.

***