(وَ إذْ قَالَ إبْرَاهيمُ رَبِّ أَرِنى كَيْفَ تُحْيِى المَوتى قَالَ أَوَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبى قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَل مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يأْتِينَكَ سَعْياً واعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ). (بقره/٢٦٠)

ترجمه آيه

به ياد آر هنگامى كه ابراهيم گفت: پروردگارا! به من نشان بده كه چگونه مردگان را زنده مى كنى؟(خداوند) گفت: مگر ايمان نياورده اى؟!ابراهيم گفت: چرا ولى مى خواهم دلم (با مشاهده آن) آرام بگيرد. گفت: چهار پرنده را بگير و در حالى كه با تو انس گرفته اند ذبح كن(سپس آنها را قطعه قطعه نما و در هم بياميز) وهر جزئى از آنها را سر كوهى بگذار، پس آنها را بخوان (خواهى ديد كه آنها زنده شده)وشتابان به سوى تو مى آيند، به راستى كه خداوند قادر وحكيم است.

شكّى نيست كه ابراهيم خليل از طريق عقل ووحى، از وجود رستاخيز آگاه بود وبه آن كاملاً ايمان واعتقاد داشت، ولى براى رفع خطورهاى ذهنى كه گاهى اصحاب يقين را نيز زجر وآزار مى دهد از خدا خواست كه منظره احياى مردگان را با ديدگان خود مشاهده نمايد تا يقين وى به صحّت رستاخيز به حدّ اعلى برسد وبه اصطلاح «علم اليقين» او به «عين اليقين» تبديل شود.

قرآن مجيد، درخواست ابراهيم وپاسخ خداوند را به او طى آيه(٢٦٠) سورهب