هود در پاسخ به تهمت جنون، ياد آور مى شود كه اگر فكر مى كنيد خدايان شما آسيبى به من رسانده اند ـ آن هم به خاطر اينكه من در باره آنها بدگويى مى كنم ـ هم اكنون خدا را گواه مى گيرم وشما هم گواه باشيد كه من از آنها، منزجرم واگر راست مى گوييد كه آنها به من آسيب رسانده اند، شما وخدايانتان برخيزيد وآسيبى به من برسانيد وبه حيات من خاتمه دهيد. اگر ديديد از طرف خدايانتان آسبيى به من نرسيد ومن در راه دعوتم پا برجا ماندم، بدانيد كه خدايان شما كوچكتر از آنند كه منشأ سود وزيانى باشند. آنجا كه مى فرمايد:(إنّى أُشْهِدُ اللّهَ وَ اشْهَدُوا أنّى بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ * مِنْ دُونِهِ فَكِيدُونى جَميعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونَ). (هود/٥٤ـ٥٥) «خدا را گواه مى گيرم وشما نيز گواه باشيد كه من از معبودهاى شما، جز خدا بيزارم، شما برخيزيد وحيله كنيد وبه من مهلت ندهيد.»

آنگاه سرچشمه قدرت ومقاومت خود را خداى بزرگ معرفى مى كند، خدايى كه پيشانى هر انسانى را مى گيرد وبه حساب او مى رسد; چنانكه مى فرمايد:(إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ رَبّى وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دابَّة إلاّ هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إنَّ رَبِّى عَلى صِراط مُسْتَقيم). (هود/٥٦)[١]

از آنجا كه اعتراضهاى آنان، آميخته با لجاج وعناد بود، هود از پاسخگويى به برخى از آنها خود دارى نمود; زيرا تأثيرى در پاسخ احساس نمى كرد. سرانجام گفتار خود را با يك جمله جامع پايان مى دهد كه: اين خدايان شما، از واقعيت خدايى تنها نامى دارند واين نام را شما بر آنان گذاره ايد وهيچ گونه دليلى بر خدا

[١] عين همين پاسخ را حضرت نوح به مخالفان دعوت خود گفت: (فَعَلَى اللّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إلَىَّ وَ لا تُنْظِرونِ)(يونس/٧١) خدا نيز عين اين پاسخ را به پيامبر گرامى صلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم تعليم كرده است،چنان كه مى فرمود:(قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ كيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ)(اعراف/١٩٥)