باز در باره داود مى گويد:(وَشَدَدْنا مُلْكَهُ وآتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الخِطَابِ) (ص/٢٠): «به حكومت او استوارى بخشيديم وبه او حكمت وداورى عادلانه آموختيم».

٣ـ سليمان از خداوند چنين درخواست مى كند:(وَ هَبْ لِى مُلْكاً لا يَنْبَغِى لأحَد مِنْ بَعْدى إِنَّكَ أَنْتَ الوَهَّابُ)(ص/٣٥): «خدايا به من حكومتى ببخش كه پس از من شايسته كسى نباشد كه تو بسيار بخشاينده اى».

٤ـ قرآن در باره طالوت ونبرد او با جالوت سخن مى گويد واز آن به خوبى استفاده مى شود كه نبوت ازآن فردى وحكومت از آن فردى ديگر وهر دو مأمور الهى وبرانگيخته از جانب خدا بودند. [١]

توضيح اينكه پس از درگذشت موسى گروهى از بنى اسرائيل به پيامبر خود گفتند:

براى ما زمامدارى برگزين تا تحت فرماندهى او در راه خدا پيكار كنيم در اين مورد وحى الهى به اين مضمون نازل گرديد:(إِنَّ اللّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكاً قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلكُ عَلَيْنا وََنَحْنُ أَحَقُّ بِالمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللّهَ اصْطَفيهُ عَلَيْكُمْ وَ زَادَهُ بَسْطَةً فى الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللّهُ يُؤْتِى مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَليمٌ). (بقره/٢٤٧) «خداوند طالوت را براى زمامدارى شما برانگيخته است، بنى اسرائيل گفتند: چگونه مى تواند حاكم ما باشد،در حالى كه ما از او شايسته تريم واو ثروت زيادى ندارد؟ پيامبر به آنان گفت: خدا وى را برشما برگزيده وبه او علم وقدرت جسمى بيشترى بخشيده است وخدا ملكش را به هر كس كه بخواهد مى بخشد.(واحسان خدا) گسترده و از (لياقت افراد) آگاه است».

[١] با توجه به آنچه كه گفته شد، نبايد چنين تفكيك را به معنا تفكيك دين از سياست تفسير كرد.