منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥٦

الأخْسَرِينَ):«گفتيم اى آتش بر ابراهيم سرد وسلامت باش، اّنان براى ابراهيم نقشه ريختند ولى همگان را زيانكارترين مردم قرار داديم».(انبياء/٦٩ـ٧٠)

وباز مى فرمايد:ـ (فَأَرَادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الأسْفَلِينَ):«نسبت به ابراهيم حيله ورزيدند وما آنان را مغلوب ساختيم».(صافات/٩٨)

لجوج ترين مردم

شايسته مردمى كه زبونى معبودهاى خود را لمس كردند ووجدان بيدار آنان به سرزنش آنها پرداخت وبا ديدگان خود ديدند كه خدا چگونه منادى توحيد را از درياى آتش نجات داد ودوزخ آنان را به گلستان تبديل كرد شايسته بود اين گروه، دست بيعت به ابراهيم داده واز آيين او پيروى كنند. چه معجزه اى چشمگير تر از اين؟ ولى تقليد كوركورانه كار خود را كرد وآنان بر عناد ولجاج خود اصرار ورزيدند وتنها كارى كه كردند ابراهيم را به حال خود واگذار نمودند. اينجاست كه ابراهيم از هدايت قوم خود مأيوس شده وتصميم گرفت كه محيط زندگى را عوض كند، شايد در مهاجرت از بابل با گروهى روبرو شود كه سخن حقّ را بشنوند.