منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣٨
٧٠ـ (فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجِهازِهِمْ جَعَلَ السِّقايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤذِّنٌ أَيَّتُهَا الْعِيرُ إنَّكُمْ لَسارِقُونَ).
٧١ـ (قَالُوا وَ أَقْبَلُوا عَلَيْهِمْ ماذا تَفْقِدُونَ).
٧٢ـ (قَالُوا نَفْقِدُ صُوَاعَ المَلِكِ وَ لِمَنْ جَاءَ بِهِ حِمْلُ بَعير وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ).
٧٣ـ (قَالُوا تَاللّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ ما جِئْنا لِنُفْسِدَ فِى الأرْضِ وَ ما كُنَّا سَارِقينَ).
٧٤ـ (قَالُوا فَما جَزاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كَاذِبِينَ).
٧٥ـ (قَالُوا جَزاؤُهُ مَنْ وُجِدَ فِى رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذلِكَ نَجْزِى الظَّالِمِينَ).
٧٦ـ (فَبَدأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعاءِ أَخِيهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَها مِنْ وِعاءِ أَخِيهِ كَذلِكَ كِدْنا لِيُوسُفَ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ المَلِكِ إِلاَّ أَنْ يَشَاءَ اللّهُ نَرْفَعُ دَرَجات مَنْ نَشَاءُ وَ فَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْم عَلِيم).(يوسف/٦٩ـ٧٦)
ترجمه آيات
٦٩ ـ وقتى فرزندان يعقوب بر يوسف وارد شدند، برادرش را در كنار خود جاى داد وگفت:من برادر تو هستم از كارهايى كه برادرانت انجام داده اند، غمگين مباش.
٧٠ـ آنگاه كه بارشان را بستند، يك نفر از مأموران يوسف به دستور او، ظرف (قيمتى) ملك را در بار برادرش گذاشت، آنگاه ندا دهنده اى ندا كرد اى كاروان! شما دزديد.
٧١ـ كاروانيان رو به آنان آوردند وگفتند:چه چيز گم كرده ايد؟
٧٢ـ گفتند: ما ظرف ملك را گم كرده ايم وهركس آن را بياورد، يك بار شتر به او پاداش مى دهيم ومن عهده دار اين وعده هستم.
٧٣ـ كاروانيان گفتند:به خدا سوگند مى دانيد كه ما براى فساد در زمين نيامده ايم وما اصلاً دزد نبوده ايم.
٧٤ـ گماشتگان يوسف به كاروانيان گفتند:اگر شما دروغگو در آمديد (وظرف پادشاه در ميان بار يكى از شما پيدا شد) كيفر آن چيست؟