منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٢

اوّل مجهّز به معجزه بود، شيوه بيان به گونه ديگر بود. چنانكه در داستان حضرت موسيـعليه السّلامـ به گونه ديگر است، مى فرمايد:(إذْهَبا إلى فِرْعَونَ إِنَّهُ طَغَا... قَدْ جِئْناكَ بِآيَة مِنْ رَبِّكَ وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الهُدى). (طه/٤٣ـ٤٧): «به سوى فرعون طغيانگر برويد... بگوييد ما از طرف پروردگارت آيت و معجزه اى آورده ايم، درود بر پيروان هدايت.»

همچنين از آيه سوره شعراء استفاده مى شود كه حضرت صالح، موقعى دست به اعجاز زد كه آنان خواهان معجزه شدند، چنانكه مى فرمايد:(ما أنْتَ إِلاّ بَشَرٌ مِثْلُنا فَأتِ بِآيَة إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّادِقينَ)(شعراء/١٥٤): «تو بشرى مانند ما هستى اگر راست مى گويى معجزه اى بياور.»

آفرينش ناقه از دل كوه، معجزه اى الهى و زندگى او نيز مايه آزمايش بود; زيرا خدا به صالح فرمان داد كه به آنان بگويد: آب چشمه روزى از آنِ قوم صالح وروز ديگر مخصوص ناقه باشد واز اينكه او آب يك روز را به خود اختصاص مى دهد، نگران نشوند ونسبت به او سوء قصد نكنند، زيرا اين دستور به عنوان آزمايش است وهر نوع امتحان وآزمون در انسان يك نوع ايجاد ضيق مى كند ودر غير اين صورت مايه امتحان نخواهد بود. چنانكه مى فرمايد:(هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْم مَعْلُوم * وَ لا تَمَسُّوها بِسُوء فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْم عَظيم). (شعراء/١٥٥ـ١٥٦): «اين ناقه اى است كه براى او سهم يك روز وبراى شما سهم روز ديگر از آب است. با او رفتار بد نكنيد، مبادا دچار عذاب عظيم روز بزرگ شويد.»

مقصود از تخصيص يك روز آب به شتر چيست؟ آيا واقعاً او همه آب يك روز چشمه را مى خورد ويا اينكه به مقدار يك حيوان عادى آب مى نوشيد؟ معلوم نيست امّا مقرّر بود كه قوم صالح، در آن روز كه سهم شتر است، از آب چشمه بهره نبرند ودر آيه ديگر مى فرمايد:(وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْب مُحْتَضِرٌ). (قمر/٢٨): «به آنان اطلاع بده كه آب ميان آنان دو قسمت مى شود، صاحب هر