٢ـ ناقه را پى كردند وبه آنان گفته شد، در خانه خود سه روز زندگى كنيد(وپس از سه روز نابود مى شويد) و اين يك وعده قطعى الهى است، آنگاه كه فرمان (عذاب) ما آمد، صالح وكسانى را كه با او ايمان آورده بودند، با رحمت خود از عذاب آن روز نجات بخشيديم، پروردگار تو نيرومند وتواناست وكسانى را كه ستم كرده بودند، صيحه آسمانى آنها را گرفت ودر خانه هاى خود به روى افتاده و هلاك شدند، تو گويى اصلاً ساكن آنها نبودند. آگاه باش ثمود به پروردگار خود كفر ورزيد از رحمت حق، دور باد قوم ثمود.

٣ـ صيحه آسمانى صبحگاهان آنان را گرفت كارهايشان، آنان را نجات نداد.

٤ـ ناقه صالح را پى كردند ولى پس از گذشتن شب، صبحگاهان پشيمان شدند. عذاب خدا آنان را گرفت ودر اين كار براى عبرت گيرندگان آيت ونشانه اى است وبيشتر آنان مؤمن نبودند.

٥ـ به خدا سوگند ياد كردند كه شبانه در كمين صالح واهلبيت او مى نشينيم واو را مى كشيم. آنگاه به ولى دم وى مى گوييم ما از قتل خانواده او(وبه طريق اولى از قتل صالح بى خيريم) وما در اين گفتار راستگو هستيم. آنان حيله ورزيدند، ما نيز حيله كرديم(نقشه آنان را خنثى ساختيم) در حالى كه آگاه نبودند. بنگر چگونه سرانجام حيله آنان به كجا رسيد. ما آنان وقومشان را هلاك كرديم. اين خانه هاى فرو ريخته آنهاست آن هم به خاطر آنكه ستم كردند ودر اين نشانه اى است براى گروهى كه مى دانند(مى انديشند)، وما آنان را كه با ايمان وتقوا پيشه بودند نجات داديم.

٦ـ امّا ثمود، ما آنها را به راه راست هدايت كرديم. كورى را بر بينائى مقدّم داشتند. صاعقه عذاب خوار كننده، به خاطر كارهايى كه انجام مى دادند، آنها را گرفت وافراد با ايمان وپرهيزگاران را نجات داديم.

٧ـ آنگاه كه به ثمود گفته شد تا وقت محدودى زندگى كنيد (عبرت ونشانه