پاسخ: بشر ابتدايى به خاطر پراكندگى ونبودن تزاحم، به همان ادراكات فطرى وعقلى خود، عمل مى كرد وچراغ خرد در آن روزگار براى زندگى سالم كافى بود وپيامبرانى كه در اين فاصله آمده اند، داراى شريعتى آسمانى نبوده وبا تذكرات وياد آوريهاى حكم فطرت وعقل، مردم را هدايت مى كردند.

٢ـ مورّخان در باره ادريس سخنان بزرگ وبلندى دارند و مى گويند: او سوّمين پيامبر، پس از آدم وشيث است ونخستين فردى است كه با قلم نوشت و او را هرمس الهرامسه نيز مى نامند. برخى زادگاه او را مصر وبرخى ديگر بابل مى انگارند، ولى چون همه اينها مربوط به ماقبل تاريخ است، نمى توان به آنها اطمينان پيدا كرد. ما فقط در باره او همان را مى گوييم كه در قرآن آمده است واز مجموع آنچه مورخان گفته اند، مى توان نتيجه گرفت كه او از پيشوايان دانش بود و جامعه انسانى را به تفكر واستدلال سوق داد.[١] از برخى روايات استفاده مى شود كه او داراى صحفى بوده وقسمتى از مضامين صحف او را سيد بن طاووس در «سعد السعود» نقل كرده است.[٢]

***