منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٨

ترجمه آيات

١ـ خدا آدم ونوح وخاندان ابراهيم وعمران را بر جهانيان، برگزيد وبه آنها برترى بخشيد.

٢ـ ما به تو وحى كرديم چنانكه به نوح و پيامبران پس از او نيز وحى نموديم.

٣ـ آيينى را براى شما تشريع كرد كه آن را به نوح سفارش كرده بود.

٤ـ آنگاه كه از پيامبران واز تو واز نوح عهد وميثاق گرفتيم.

٥ـ او بنده سپاسگزار خدا بود.

٦ـ او از بندگان مؤمن است.

٧ـ ما نوح را براى (هدايت) قوم خويش فرستاديم پس او در ميان آنان هزار سال، منهاى پنجاه سال درنگ كرد(زندگى نمود).

٨ـ و نام نيك او را در ميان آيندگان باقى گذارديم.

٩ـ درود بر نوح در ميان(همه) جهانيان.

از مجموع آيات ياد شده، زندگى اجمالى نوح، به دست مى آيد وروشن مى شود كه او:

از برگزيدگان خدا وطرف وحى الهى بود.

او نخستين انسانى است كه حامل شريعت الهى گرديد.

از اين شخصيت، ميثاق ويژه پيامبران بزرگ نيز گرفته شد.

خدا او را به عنوان بنده اى با ايمان وسپاسگزار توصيف مى كند.

در آيه اى از عمر طولانى او گزارش مى دهد.

براى او ذكر جميل وجاودان به خاطر اعمال نيك، ياد آور مى شود.

سرانجام درود وتحيّت خاص خود را نثار او مى سازد.

چنين فردى با اين ويژگيها، حلقه عظيمى در تاريخ پيامبران، وپدر دوّم بشريت به شمار مى رود. اكنون وقت آن رسيده است كه پيرامون دوّمين محور، از محورهاى هشت گانه زندگى او از نظر قرآن سخن بگوييم.