منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٦

١١ـ (قالَ يا إبْليسُ ما مَنَعَكَ أن تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَىَّ أَسْتَكْبَرْتَ أمْ كُنْتَ مِنَ العالينَ).

١٢ـ (قالَ أنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنى مِنْ نار وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طين).(ص/٧٢ـ٧٦)

ترجمه آيات

١ـ آنگاه كه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد; همگان سجده كردند، مگر ابليس كه سركشى نمود وكبر ورزيد واز كافران گرديد.

٢ـ شماها را آفريديم، آنگاه صورتگرى كرديم; سپس به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد; همگان سجده كردند، جز ابليس كه از سجده كنندگان نبود.

٣ـ خدا به ابليس گفت: چه چيز تو را از سجده بر آدم ـ آنگاه كه امر كردم ـ باز داشت؟ گفت: من از او بهترم، زيرا مرا از آتش واو را از گِل آفريده اى.

٤ـ آنگاه كه آفرينش او را كامل كردم و روح خود در آن دميدم، براى او سجده كنيد.

٥ـ فرشتگان همگى سجده كردند، جز ابليس كه امتناع ورزيد تا از سجده كنندگان باشد.

٦ـ خدا گفت:اى ابليس، چه چيزى تو را مانع شد تا از سجده كنندگان باشى؟!

٧ـ ابليس گفت: من هرگز براى بشرى كه او را از گل خشكيده وخاك تيره رنگ آفريدهاى، سجده نمى كنم.

٨ـ آنگاه كه آفرينش او را كامل كردم و روح خود در آن دميدم، براى او سجده كنيد.

٩ـ فرشتگان همگى بر او سجده كردند.

١٠ـ جز ابليس، كه تكبّر ورزيد واز كافران گرديد.