٦ـ آنگاه كه رسولان(فرشتگان) همراه با بشارت(تولّد فرزندى به نام اسحاق) به ابراهيم وارد شدند گفتند:مااهل اين سرزمين (سرزمين لوط) را نابود خواهيم كرد، مردم آنجا ستمكارند.

٧ـ حمد خداى كه در دوران پيرى اسماعيل واسحاق را به من بخشيد. پروردگار من شنونده دعاست.

٨ـ پروردگارا! فرزندى صالح به من عطا فرما.

٩ـ ما او را به فرزندى بردبار (حليم) بشارت داديم:

١٠ـ به او فرزندى به نام «اسحاق» كه پيامبر واز صالحان است بشارت داديم. به او واسحاق وذريّه هر دو، بركت داديم واز ذريّه آنان برخى نيكو كار و برخى ديگر دانسته به نفس خود ستمكار شدند.

١١ـ اسحاق ويعقوب را به او بخشيديم و هر يك را هدايت كرديم.

١٢ـ آنگاه كه ابراهيم از قوم خود واز آنچه كه جز خدا مى پرستيدند جدا شد، به او تولد اسحاق ويعقوب را بشارت داديم وهر كدام را پيامبر قرار داديم.

١٣ـ به او ناخواسته اسحاق و يعقوب بخشيديم وهريك را از صالحان قرار داديم.

١٤ـ ما به ابراهيم، اسحاق ويعقوب عطا كرديم ودر ذريه(ابراهيم) پيامبرى وكتاب را قرار داديم.وپاداش او را در اين جهان داده ودر سراى ديگر از صالحان است.

تفسير موضوعى آيات

ابراهيم در سرزمينى كه از روز نخست پربركت وپر نعمت بود، در دوران پيرى داراى دو فرزند شد; يكى به نام اسماعيل وديگرى به نام اسحاق وهر دو از پيامبران بودند واسحاق پدر يعقوب سرسلسله پيامبران بنى اسرائيل مى باشد، همچنان كه اسماعيل پدر عرب عدنانى وجدّ بزرگ پيامبر اسلام است.