٥ـ طوفان نوح كه همه كافران را در بر گرفت، علاوه بر مجازات، يك نوع پاكسازى محيط انسان بود. در حقيقت هر جامعه اى آنگاه كه از نظر فساد به حدى رسيد كه نتوانست هدف خلقت را ترسيم كند، به وسيله عاملى نابود مى شود وعناصر پاكى، جاى آنان را مى گيرند وهمين گروه نيز اگر پس از مدّتى به اين سرنوشت دچار شدند، عذاب الهى آنان را نيز فرا مى گيرد.[١]

٦ـ همسر نوح با آنكه در محيط زندگى پيامبر بزرگى مانند نوح زندگى مى كرد، اهل نجات نبود. كسانى كه مجرّد مصاحبت با نيكان و واقع شدن در قلمرو نور انبياء را نشانه پاكى مصاحبان مى دانند وبر همه صحابه پيامبر، لباسى از قداست وعدالت مى پوشانند، بايد از سرگذشت همسر نوح درس بگيرند وچنين داورى را رها كنند ومصاحبان نيكان را به دو گروه متقى وپرهيزگار وعاصى وگنه كار تقسيم كنند.

٧ـ مجموع سرگذشت قوم نوح مى رساند كه جهان، آزمايشگاهى عمومى است وخدا علاوه بر آزمايشهاى خصوصى، يك نوع آزمايشهاى دسته جمعى وگروهى دارد، چنانكه پس از بيان سرگذشت نوح مى فرمايد: (إنَّ فى ذلِكَ لآيات وإِنْ كُنّا لَمُبْتَلينَ)(مؤمنون/٣٠) «در اين سرگذشت نشانه هاست وما آزمايش كنندگانيم» از اين جهت قرآن سرگذشت نوح را آيتى براى جهانيان ووسيله ياد آورى براى عبرت آموزان مى داند.[٢]

[١] (قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلام مِنّا وَ بَرَكَات عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَم مِمَّن مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يمَسُّهُمْ مِنّا عَذابٌ أليمٌ)(هود/٤٨).
[٢] به آيه هاى :١٥/عنكبوت; ١٥/قمر و١٢/الحاقه مراجعه شود.