٦ـ «خدا به افرادى از شما كه ايمان آورده اند وعمل نيك انجام داده اند، وعده داده است كه آنان را در زمين جانشين گرداند، چنانكه پيشينيان را جانشين قرار داد.»

٧ـ «به خدا وپيامبر او ايمان بياوريد واز آنچه كه شما را در آن جانشين قرار داده است، انفاق نماييد.»

از موضوعات مهّم در داستان حضرت آدم، خلافت او در روى زمين است، خلافتى كه خدا پيش يا پس از خلقت او[١] آن را با فرشتگان در ميان نهاد و به آنان گفت:من در روى زمين جانشينى مى گذارم. در اين هنگام با پرسش فرشتگان روبرو شد و گفتند: آيا كسى را در زمين جانشين قرار مى دهى كه در آن فساد وخونريزى مى كند؟:(وإذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكةِ إنّى جاعِلٌ فِى الأرْضِ خَليفَةً قالُوا أتَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَيَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ ونُقَدِّسُ لَكَ قالَ إنّى أعْلَمُ ما لاتَعْلَمُونَ). (بقره/٣٠)

«و آنگاه كه پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمين جانشينى قرار

[١] تعبير قرآن در اين مورد (إنّى جاعل) است، اگر جعل به قرينه برخى از آيات ديگر به معناى «خالق» باشد، گفتگو پيش از خلقت خواهد بود واگر به معناى «قرار دادن» باشد، محتمل است اين گفتگو پس از آفرينش او انجام گرفته باشد وشايد احتمال دوّم، نزديك تر به ظاهر آيات است.