منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢٣

٥ـ يوسف در نيل به اين مقام،مديون تقوا وپرهيزگارى خود مى باشد واگر روز نخست دامن او آلوده مى شد، جايگاه او غير اين بود; چنانكه مى فرمايد: (وَكَذلِكَ مَكَّنّا لِيُوسُفَ فى الأرْضِ يَتَبَوَّأُمِنْها حَيْثُ يَشاءُ):«در هر كجا مى خواست منزل مى كرد وتمام ولايات در اختيار او بود.» اين نه تنها يوسف است كه درسايه تقوا به مقامى رسيد، بلكه تمام نيكوكاران جهان در پرتو تقوا، نصيبى از دنيا (گذشته از آخرت) دارند زيرا خدا پاداش نيكوكاران را پايمال نمى كند; چنانكه مى فرمايد:(نُصيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لانُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ).

ولى پاداشهاى دنيا در برابر پاداشهاى اخروى قابل توجه نيست; چنانكه مى فرمايد:(وَلأَجْرُ الآخِرَة خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ).

تا اينجا بخش سوم از زندگى يوسف به پايان رسيد واكنون وقت آن رسيده تا به تفسير آياتى كه بخشى ديگر از زندگى او را بيان مى كند بپردازيم.