منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٥

٦ـ (وَ فِى عَاد إذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرّيحَ العَقيمَ * ما تَذَرُ مِنْ شَيْء أتَتْ عَلَيْهِ إِلاّ جَعَلَتْهُ كالرَّمِيم). (ذاريات/٤١ـ٤٢)

٧ـ (فَأخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالحَقِّ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَومِ الظّالِمينَ). (مؤمنون/٤١)

٨ ـ (فإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عَاد وثَمُودَ). (فصلت /١٣)

ترجمه آيات

١ـ آنگاه كه ابرهاى در حال حركت را در آسمانها ديدند، گفتند: اين ابرى است كه برما مى بارد; بلكه همان عذابى است كه در نزول آن شتاب مى كرديد بادى كه در آن عذاب دردناك است.

٢ـ بادى كه همه چيز را، به فرمان خدا نابود مى سازد. همگى نابود شدند، جز خانههاشان چيزى از آنها باقى نماند. اين چنين گروه مجرم را كيفر مى دهيم.

٣ـ بر قوم عاد، باد تندى در روزهاى نحس فرستاديم، تا عذاب ذلت بار زندگى اين دنيا را به آنها بچشانيم وخوارى عذاب سراى ديگر بيش از دنياست وآنجا هيچ كس آنها را يارى نخواهد كرد.

٤ـ امّا قوم عاد با باد تند وطغيانگر نابود شدند. خدا باد بنيان كن را هفت شب وهشت روز بر آنها مسلّط كرد.اجساد آنان بر روى زمين، بسان نخلهاى خشكيده وواژگون شده مى بينى. آيا اثرى از آنها مشاهده مى كنى؟

٥ـ ما براى آنها باد تند (سرد) را در روزى كه شومى آن استمرار داشت، فرستاديم.

٦ـ در باره قوم عاد، هنگامى كه براى آنان باد نابود كننده را فرستاديم، آن باد تند بر چيزى نمى گذشت، مگر آن را به صورت استخوان پوسيده قرار مى داد.