٤٠ـ (ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاّ أسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أنْزَلَ اللّهُ بِها مِنْ سُلْطان إِنِ الْحُكْمُ إلاّ للّهِ أَمَرَ أَلاّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ القَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لايَعْلَمُونَ).

٤١ـ (يا صَاحِبَىِ السِّجْنِ أمّا أَحَدُكُما فَيَسْقِى رَبَّهُ خَمْراً وَأَمَّا الآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأسِهِ قُضِىَ الأمْرُ الَّذِى فيهِ تَسْتَفْتِيانِ).

٤٢ـ (وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُ ناج مِنْهُمَا اذْكُرْنِى عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ). (يوسف/٣٩ـ٤٢)

ترجمه آيات

٣٩ـاى دو رفيق همبند من، آيا خدايان متعدد دو پراكنده بهتر(وشايسته عبادتند) يا خداى يگانه غالب بر همه چيز.

٤٠ـ غير از خدا آنچه را كه مى پرستيد نامهايى بيش نيستند و (واقعيت ندارند) فقط شما وپدرانتان، نام خدايى را بر آنها نهاده ايد، در حالى كه خدا هيچ دليلى براى پرستش آنها نفرستاده است. هر نوع حكم وفرمان مختص خداست، او فرمان داده است كه جز او را پرستش نكنيد; اين است دين پابرجا، ولى بيشتر مردم نمى دانند.

٤١ـاى دو همبند من(اكنون خوابهايتان را تعبير مى كنم) يكى از شما دو نفر بار ديگر ساقى پادشاه خواهد شد، ولى ديگرى به دار آويخته مى گردد ومرغان هوا مغز او را مى خورند وآنچه كه شما در باره آن سؤال مى كنيد، مقدّر گشته است(و تغيير پذير نيست).

٤٢ـ يوسف به يكى از آن دو نفر كه معتقد بود، نجات پيدا مى كند، گفت:مرا نزد سرپرست خود(پادشاه) ياد كن،ولى شيطان «ياد آورى