٢١ـ (وَقَالَ الَّذِى اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لامْرَأَتِهِ أَكْرِمى مَثْواهُ عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ كَذلِكَ مَكَّنّا لِيُوسُفَ فِى الأرْضِ وَ لِنُعلِّمَهُ مِنْ تَأويلِ الأحادِيثِ وَ اللّهُ غَالِبٌ عَلى أَمْرِهِ وَ لكِنَّ أكْثَرَ النّاسِ لا يَعْلَمُونَ).

٢٢ـ (وَلَمّا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَكَذلِكَ نَجْزِى المُحْسِنينَ). (يوسف/٢١ـ ٢٢)

ترجمه آيات

١ـ آن كس كه در مصر يوسف را خريد، به همسر خود گفت:«مقام وى را گرامى دار واز او خوب پذيرايى كن; اميد است براى ما مفيد وسودمند باشد يا او را به فرزندى برگزينيم» واين چنين يوسف را در آن سرزمين متمكن ساختيم وبه او احترام ومقام داديم. تا اينكه (او را عظمت بخشيده) تا به او تعبير خواب را نيز بياموزيم وخداوند بر كارهاى خود مسلّط است ولى اكثر مردم نمى دانند.

٢ـ هنگامى كه يوسف به حدّ كمال رسيد (بالاتر از بلوغ) ما به او حكمت وعلم آموختيم وما اين چنين نيكوكاران را پاداش مى دهيم.