منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢٧

در آيه بعدى ياد آور مى شود كه يعقوب از فرزندانش بر آيين توحيد اقرار گرفتوشايد اين گرفتن اقرار، پس از سفارش كلى بود چنانكه مى فرمايد: (أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعَقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدى قَالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وإِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحقَ إِلهاً وَاحِداً ونَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ)(بقره/١٣٣): «آيا شما اى يهودان آنگاه كه مرگ يعقوب فرا رسيد، حاضر بوديد؟ او به فرزندانش گفت: بعد از من چه چيز را مى پرستيد؟ گفتند:خداى تو وخداى پدرانت ابراهيم، اسمعيل واسحاق; خداى يگانه را وهمگى در برابر او تسليم هستيم.»

٢ـ قرآن علم ودانش او را چنين توصيف مى كند: (وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْم لِمَا عَلَّمْنَاهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ)(يوسف/٦٨): «او صاحب دانش است به خاطر اينكه به او دانش آموختيم ولى بيشتر مردم نمى دانند.»

٣ـ او بخشى از طعامها را بر خود تحريم كرده بود; چنانكه مى فرمايد: (كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلاّ ً لِبَنِى إِسْرائِيلَ إِلاّ مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ) (آلعمران/٩٣).

«همه خوراكيها براى بنى اسرائيل حلال بود، مگر آنچه كه اسرائيل بر خود حرام كرده بود.» حالا كدام طعام را بر خود حرام كرده بود وانگيزه آن چه بود؟ در خود قرآن چيزى در اين باره نيامده است واز اينكه تحريم را به خود اسرائيل نسبت مى دهد،مى توان گفت كه اين تحريم به خاطر نوعى وارستگى واعراض از لذايذ دنيا بوده است.

تا اينجا به گونه اى با ويژگيهاى حضرت يعقوب آشنا شديم ولى قسمتى از زندگى او در بخش سرگذشت فرزندش يوسف به طور مشروح خواهد آمد.