منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٧

(وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجَارَةً مِنْ سِجِّيل مَنْضُود * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَما هِيَ مِنَ الظّالِمِينَ بِبَعِيد)(هود/٨٢ـ٨٣) «بارانى بر آنان از سنگ وگل باريديم، آن سنگهاى نشاندار شده از طرف پروردگارتان وچنين كيفرى از ستمگران دور نيست.»

ودر آيه ديگر مى فرمايد:(وَ أَمْطَرْْناعَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيل).(حجر/٧٤) وباز مى فرمايد:(لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِين * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ) (ذاريات/٣٣ـ٣٤): «براى آنان سنگى از گل بفرستيم، آن سنگهاى نشاندار شده از طرف پروردگارت» وباز مى فرمايد: (إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حَاصِباً)(قمر/٣٤): «طوفانى از سنگ بر آنان باريديم.»

٢ـ زمين لرزه شديد: لرزه اى كه سرزمين آنها را زير ورو كرد:(فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها)(هود/٨٢)«وقتى فرمان فرا رسيد آنجا را زير ورو كرديم.»

٣ـ صيحه آسمانى به ضميمه دو عذاب پيشين: (فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشرِقينَ * فَجَعَلْنا عَالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ سِجِّيل)(حجر/٧٣ـ٧٤): «صداى مهيبى به هنگام پگاه آنان را فرا گرفت، سپس آنجا را زير ورو كرديم وبارانى از سنگ گل بر آنان باريديم.»

در برخى از آيات از كلمه «رجزاً» [١] كه به معناى عذاب است تعبير آورده شده است.

از اين آيات استفاده مى شود كه هلاكت قوم لوط آيتى آشكار براى دو گروه است:

الف ـ هوشمندان واهل فراست كه گاهى از مشاهده ظواهر به حقيقتهايى پى مى برند (إِنَّ فِى ذلِكَ لآيَات لِلْمُتَوَسِّمِينَ)(حجر/٧٥)«در اين سرگذشت براى اهل فراست، آيه ها وعبرتهاست.»