منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣١٤

٦

وقت نزول عذاب

در باره وقت نزول عذاب آياتى به اين شرح وارد شده است:

آيات موضوع

١ـ (إنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَريب).(هود/٨١)

٢ـ (وَ قَضَيْنا إلَيْهِ أَنَّ دَابِرَ هؤُلاءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ). (حجر/٦٦)

٣ـ (وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُسْتَقِرٌ). (قمر/٣٨)

ترجمه آيات

١ـ موعد آنان صبح است، آيا صبح نزديك نيست؟

٢ـ به او اطلاع داديم كه ريشه آنان صبحگاهان قطع مى شود.

٣ـ صبحگاهان عذاب بر آنان وارد شد.

تفسير موضوعى

اين سه آيه حاكى از آن است كه لحظات نزول عذاب صبح بوده ولى در سوره حجر، مى فرمايد:(فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشرِقِينَ)(حجر/٧٣) «به هنگام سرزدن خورشيد، صيحه آسمانى آنان را فراگرفت» ولى مقصود از آن طلوع آفتاب نيست; زيرا در سوره قمر، لفظ«بكرة» كه مرادف با لفظ «پگاه» در زبان فارسى است وارد شده است; قهراً مقصود روشنايى ناشى از شعاع خورشيد پيش از طلوع آفتاب است.