منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٠٣
٢
واكنش قوم لوط
آيات موضوع
١ـ (وَ ما كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاّ أَنْ قَالُوا أَخْرِجُوهُ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ) (اعراف/٨٢ وسوره نمل/٥٦ با اين تفاوت كه به جاى (وما كان)،( فما كان ) آمده است).
٢ـ (قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ المُخْرَجِينَ).
٣ـ (قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُمْ مِنَ القَالِينَ). (شعراء/١٦٧ـ ١٦٨)
٤ـ (فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاّ أَنْ قَالُوا ائْتِنا بِعَذَابِ اللّهِ إِنْ كُنْتََ مِنَ الصَّادِقِينَ).
٥ـ (قَالَ رَبِّ انْصُرْنِى عَلَى القَوْمِ المُفْسِدينَ). (عنكبوت/٢٩ـ٣٠)
ترجمه آيات
١ـ پاسخ قوم لوط در برابر تبليغ او جز اين نبود كه گفتند: لوط را از شهر خود بيرون كنيد زيرا آنان افرادى طاهر و پاك مى باشند.
٢ـ گفتند:اى لوط اگر دست از تبليغ خود برندارى، تو را از شهر بيرون مى كنيم.
٣ـ گفت:من با كار شما مخالفم.
٤ـ پاسخ قوم او(در آخر به طعنه) جز اين نبود كه گفتند: اگر راست مى گويى، عذاب خدا را بر ما فرود آور.
٥ـ لوط دعا كرد وگفت:خدايا! مرا بر مفسدان پيروز گردان.