منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٨

مطلب گواهى مى دهم.

٦ـ براى مردم سرگذشت ابراهيم را بازگو كن.

٧ـ آنگاه كه به پدر و خويشان خود گفت: چه چيزى را مى پرستيد؟

٨ـ گفتند: بتها را مى پرستيم و در عبادت آنها پايداريم.

٩ـ گفت: آيا آنگاه كه آنها را مى خوانيد سخن شما را مى شنوند؟

١٠ـ آيا مى توانند به شما سود وزيانى برسانند.

١١ـ گفتند: پدرانمان را بر اين كار يافته ايم(واين دين به وراثت به ما رسيده است).

١٢ـ گفت: بدانيد تمام آنچه را كه مى پرستيد;

١٣ـ شما وپدران پيشينيانتان;

١٤ـ همه آنها دشمن من هستند جز خداى جهانيان.

١٥ـ خدايى كه مرا آفريده وهدايت كرده است.

١٦ـ آن كس كه مرا غذا مى دهد وسيراب مى كند.

١٧ـ آن كس كه اگر بيمار شدم مرا شفا مى بخشد.

١٨ـ آن كس كه مرا مى ميراند وسپس زنده مى سازد.

١٩ـ آن كس كه اميد دارم خطاهاى مرا روز جزا ببخشد.

٢٠ـ آنگاه ابراهيم به قوم خود گفت: خدا را بپرستيد و از (مخالفت) او بپرهيزيد، اگر بدانيد اين براى شما خوب است.

٢١ـ گفت: شما جز خدا بتهايى را مى پرستيد وافترا مى بنديد(در اينكه آنها را خدا مى خوانيد). چيزهايى را كه جز خدا مى پرستيد براى شما مالك روزى نيستند; پس روزى را از خدا بخواهيد و او را بپرستيد او راسپاسگزار باشيد، كه به سوى او باز مى گرديد. وبراى رسول جز پيام رساندن روشن وظيفه ديگرى نيست.

٢٢ـ شما غير از خدا بتهايى را برگزيده ايد تا مايه برقرارى رابطه دوستانه در زندگى دنيا ميان شما باشد. سپس در روز رستاخيز به يكديگر كفر مىورزيد، يكديگر را لعن مى كنيد، جايگاه شما آتش است ويارى