اين امامت چيست وچگونه اين مقام والاتر وبرتر از نبوّت ورسالت است؟ بحث ديگرى لازم دارد [١]:(وَ إذِ ابْتَلى إبْرَاهِيمَ رَبٌّهُ بِكَلِمَات فَأتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّى جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً) (بقره/١٢٤)

١٤ـ او يكى از پيامبران اولى العزمى است كه خدا از او در سوره هاى:احزاب آيه٧،شورى آيه ١٣ واعلى آيه ١٨ـ ١٩، ياد كرده است كه برخى را ذكر مى كنيم:(وَإذْ أخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ ميثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوح وَ إبْرَاهيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ ميثاقاً غَلِيظاً) (احزاب/٧) «آنگاه كه از پيامبران واز تو ونوح وابراهيم وموسى وعيسى بن مريم پيمان گرفتيم واز آنان پيمان شديدى گرفتيم».

١٥ـ او داراى صحيفه وكتاب آسمانى است: (صُحُفِ إبْرَاهِيمَ وَ مُوسى) (اعلى/١٩).

١٦ـ او در مقام مناظره با بت پرستان، از برهان نيرومندى برخوردار بود كه وسيله رفعت درجه او گرديده است:

(وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْرَاهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَات مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ) (انعام/٨٣): «آنچه از مناظره ابراهيم با بت پرستان شنيديد(كه بعداً تفسير آن خواهد آمد) دليل وبرهان ما بود كه به ابراهيم داده يم. درجه هر كس را بخواهيم بالا مى بريم. پروردگار تو حكيم وتواناست(بى جهت مقام كسى را بالا نمى برد)».

١٧ـ به خاطر اين صفات برجسته بود كه، خدا در باره او وبرخى از ذريّه وى مى فرمايد: (وَ مِنْ آبَائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوَانِهِمْ وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى صِرَاط مُسْتَقيم) (انعام/٨٧): «از نياكان وفرزندان وبرادران اين پيامبران (سابق الذّكر)، افرادى را برترى بخشيديم وبرگزيديم وبه راه راست هدايت كرديم».

[١] در اين مورد در جلد پنجم منشور جاويد/٢٢٨ـ٢٦٢ به طور گسترده سخن گفته ايم.و در همين جلد نيز خواهد آمد.