منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٦

عَلى صِراط مُسْتَقيم). (هود/٥٦)

١١ـ (أَتُجادِلُونَنى فى أسْماء سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما نَزَّلَ اللّهُ بِها مِنْ سُلْطان). (اعراف/٧١)

ترجمه آيات

١ـ سران كافر قوم او گفتند:ما كار تو را سفيهانه مى دانيم، به گمان ما تو از دروغگويانى.

٢ـ تو براى اثبات دعوت خود گواه ودليلى ندارى.

٣ـ در باره تو نمى گوييم مگر اينكه از ناحيه برخى معبودان ما، زيانى به تو رسيده است.

٤ـ اين مرد(هود) بشرى مانند شماست. از آنچه كه مى خوريد ومى نوشيد او نيز مى خورد ومى نوشد. اگر از بشرى مانند خود پيروى كنيد، زيانكاريد.

٥ـ گفتند: اگر خداى ما مى خواست، به جاى شما فرشتگانى مى فرستاد. ما رسالت شما را منكريم.

٦ـ گفتند: خواه ما را پند بدهى وخواه پند ندهى، ما گوش به سخن تو نخواهيم داد. راه ما راه پيشينيان است.

٧ـ گفتند: تو آمده اى تا ما، تنها خدا را بپرستيم ومعبودهاى پدران خود را ترك كنيم، عذابى كه ما را از آن بيم مى دهى بياور، اگر راستگو هستى!

٨ـ گفت:اى قوم! در من سفاهتى وجود ندارد ومن پيام آورى از پروردگار عالميانم، پيامهاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى كنم ومن براى شما ناصح امينى هستم.

٩ـ خدا را گواه مى گيرم وشما هم گواه باشيد كه من از معبودهاى شما، جز خدا بيزارم شما برخيزيد وحيله كنيد وبه من مهلت ندهيد.