منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٢
ترجمه آيات
١ـاى قوم من! خدا را بپرستيد، جز او خدايى نيست. شما با پرستش بتها به خدا افترا مى بنديد.
٢ـ من از عذاب روز قيامت بر شما مى ترسم.
٣ـ من براى شما فرستاده اى درستكار هستم.
٤ـ من پيامهاى پروردگارم را به شما ابلاغ مى كنم. من پند ده امينى هستم. آيا در شگفتيد كه بر مردى از قبيله شما، وحى الهى فرود آيد تا شما را بيم دهد؟ به ياد آوريد كه شما جانشينان قوم نوح، مى باشيد(مبادا گرفتار عذاب الهى شويد).
٥ـاى قوم! من پاداشى از شما طلب نمى كنم. پاداش من بر خدايى است كه مرا آفريده است، چرا نمى انديشيد؟
٦ـاى قوم من! از خدا طلب مغفرت كنيد. به سوى او باز گرديد، تا بارانهاى پى در پى براى شما بفرستد وبر نيروى شما بيفزايد وبسان مجرمان از خدا روى برمتابيد.
٧ـ نعمتهاى خدا را به ياد آوريد، شايد رستگار شويد.
٨ـ اگر از دعوت من روى برگردانيد، من رسالت خود را انجام داده ام وخدا شما را مى برد وقوم ديگرى را جانشين شما مى سازد وهرگز زيانى به خدا نمى رسانيد، خداى من از همه چيز آگاه است.
از مجموع آيات مربوط به دعوت هود، به روشنى استفاده مى شود كه او بر سه موضوع اصرار مىورزيد:
١ـ توحيد در عبادت وپرستش.
٢ـ بيم از عذاب الهى در روز رستاخيز.
٣ـ من پيامبر امين خدا هستم.
از اين طريق، اصول سه گانه مشترك، در ميان شرايع سماوى را بازگو