منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٠

مرتفع بود كه تا آن روز دست بشر در جاى ديگرى مانند آن را نساخته بود.

در آيه ديگر مى فرمايد:(أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيع آيَةً تَعْبَثُونَ * وَ تَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعلَّكُمْ تَخْلُدُونَ)(شعراء/١٢٨ـ١٢٩). «آيا از سر هَوَس بر هر بلندى ساختمانى مى سازيد وقصرها وقلعه هاى محكم بنا مى كنيد كه گويا جاودانه در آن خواهيد ماند.»

٣ـ آنان از نعمتهاى فراوانى مانند چهارپايان وچشمه سارها باغهاى مصفّا وسبز وخرم برخوردار بودند، چنانكه مى فرمايد: (أَمَدَّكُمْ بِأنْعام وَ بَنينَ * وَ جَنّات وَعُيُون). (شعراء/١٣٣ـ١٣٤) «خداوند شما را با چهار پايان، فرزندان،باغها وچشمه ها يارى داده است.» ودر آيه ديگر مى فرمايد: (وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إنْ مَكَّنّاكُمْ فيهِ). (احقاف/٢٦) «ما به قوم عاد توانايى مالى وجسمى، بخشيديم كه به شما (مردم مكّه) آن را نداديم.» وباز مى فرمايد:(وَ أتْرَفْناهُمْ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا). (مؤمنون/٣٣) «به آنان در زندگى دنيوى، نعمتهاى فراوانى بخشيديم.»

٤ـ شيوه برخورد آنان به هنگام مجازات، ظالمانه بود. چنانكه مى فرمايد: (وَإذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبّارينَ). (شعراء/١٣٠) «آنگاه كه مجازات مى كنيد، بسان ستمگران مجازات مى كنيد.»

٥ـ اين گروه خيره سر، سرمست نعمتهاى دنيوى بوده وقوه وقدرت خود را به رخ پيامبر خدا مى كشيدند; ولى غافل از آن بودند كه خالق آنان، تواناتر از آنهاست ودر كمترين زمان، مى تواند همه را از آنان بستاند ونابودشان سازد. چنانكه مى فرمايد: (وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَوَ لَمْ يَروا أَنّ اللّهَ الَّذى خَلَقَهُمْ هُوَ أشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً). (فصلّت/١٥)

از مجموع اين ويژگيها مى توان فهميد كه اين گروه، در اين ريگزار مشرف به دريا از نظر توانايى جسمى،قدرت مالى ، آبهاى زيرزمينى وحاصلخيز بودن خاك، در شرايط بسيار خوبى به سر مى بردند ومتأسفانه به جاى سپاسگزارى از نعمتهاى