خوددارى از سوار شدن بركشتى، در صف كافران قرار گرفته بود. در اين صورت جا داشت كه نوح با آن ذهنيّت خاص، راز غرق شدن فرزندش را بخواهد وپاسخ خداوند نيز او را به حقيقت امر واقف سازد وآن اينكه اين فرزند به ظاهر آراسته به ايمان، منافق كوردل است ومستوجب عذاب الهى مى باشد.

همسر خيانتكار

آنگاه كه قرآن نمونه هايى از انسانهاى خوب وبد را ارائه مى دهد، پيوسته از آن نوع بارز، كمك مى گيرد. وقتى كه اسوه هاى تقوا وپاكى را مطرح مى نمايد، از همسر فرعون (آسيه)ومريم دختر عمران نام مى برد.[١] آنجا كه از الگوهاى فساد وخيانت سخن مى گويد، نوع بارز آن را كه همسران دو انسان صالح، نوح ولوط بودند نشان مى دهد درحالى كه آنان، در كانون نور وپاكى زندگى مى كردند، ولى ظلمت وتاريكى بر روح وروان آنان، حاكم بود وبا اينكه با صالحان ارتباط ظاهرى وجسمى داشتند، ولى اين مجالست آنان را نجات نداد، چنانكه مى فرمايد:(ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوح وَ امْرَأَتَ لُوط كَانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللّهِ شَيْئاً وَ قيلَ ادْخُلاَ النّارَ مَعَ الدّاخِلينَ)(تحريم/١٠) «خدا براى افراد كافر همسران نوح ولوط را نمونه آورده است، آنان در اختيار دو بنده از بندگان صالح ما بودند، ولى به آن دو خيانت ورزيدند ومصاحبت با دو بنده صالح، آنان را از عذاب الهى نجات نداد وبه آنان گفته شد با دوزخيان وارد آتش شويد.»

اين بود سرگذشت نوح پيامبر كه ما آن را به صورت فشرده، از نخستين روز دعوت تا روزى كه از كشتى به زمين فرود آمد وزندگى مجدد را بر روى زمين برقرار كرد، با توجّه به آيات قرآن، منعكس نموديم.

[١] سوره تحريم/١١و١٢.