چنانكه مى فرمايد:(قيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلام مِنَّا وَ بَرَكَات عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَم مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنّا عَذَابٌ أَلِيمٌ): «گفته شد اى نوح با سلامتى وبركات بر تو وبر مؤمنانى كه با تو هستند وامتهايى كه بعداً مى آيند فرود آى. ولى امتهاى آينده نيز، بسان امّتهاى پيشين كفر ورزيده وعذاب الهى شامل حال آنها خواهد بود.»

مقصود از اين جمله اخير، قوم عاد وثمودند كه جانشين قوم نوح گرديده وگرفتار عذاب شدند. گروه نخست به وسيله باد، وگروه ديگر به وسيله زمين لرزه همراه با صاعقه نابود شدند.

در آيه اى ديگر ياد آور مى شود: به نوح گفتيم هنگام پياده شدن، خدا را سپاسگزار باشيد كه شما را از چنگال ظالمان نجات داد، واز او بخواهيد تا شما را در سرزمينى با بركت فرود آورد، وخدا بهترين جاى دهندگان است:(فَقُلِ الْحَمْدُ للّهِ الَّذى نَجَّينَا مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ * وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِى مُنْزَلاً مُبارَكاً وَ أنْتَ خَيْرُ المُنْزِلينَ). «بگو سپاس خداى را كه ما را از ستمگران نجات داد وبگو پروردگارا! مرا در جايگاهى با بركت فرود آور كه تو بهترين جاى دهندگانى.»

سرانجام پس از فرود آمدن، تنها ذريّه نوح در زمين باقى ماند، تو گويى از ديگر افراد، فرزندى متولّد نشد ويا باقى نماند، چنانكه مى فرمايد:(وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الباقينَ * وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِى الآخِرينَ): «فرزندان او را روى زمين باقى گذاشتيم ونام نيكى در ميان آيندگان، به او بخشيديم.»

اگر مى گويند نوح پدر دوّم بشر كنونى است، به گواهى اين آيه است.

بنابر آنچه در تاريخ آمده است، همه مردم ونسل بشر كنونى از فرزندان نوح مى باشد. «سام» كه يكى از فرزندان اوست، پدر نژاد عرب وعجم است، «يافث» كه يكى ديگر از فرزندان اوست، پدر ترك وخزر به شمار مى رودو «حام» فرزند سوّم او، پدر سودان (سياه پوستان) است.