منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٥
برنجد) به مدد كه (از خشم خدا) نجات يابم؟
٤ـ من نمى گويم كه گنجهاى الهى نزد من است واز اسرار پشت پرده آگاهم ونمى گويم كه فرشته ام ومن در باره كسانى كه شما به ديده حقارت در آنها مى نگريد، نمى گويم خدا به آنها خير وپاداش نخواهد داد. خدا از درون آنان آگاه تر است. اگر با آنان چنين رفتار كنم از ستمكاران خواهم بود.
٥ـ گفت:اى قوم ! ضلالت وگمراهى در من نيست، من پيام آورى از سوى پروردگار جهانيانم.
٦ـ پيامهاى او را به شما مى رسانم وشما را پند مى دهم واز جانب خدا مى دانم آنچه را شما نمى دانيد.
٧ـ آيا در شگفتيد از اينكه، بيانى از پروردگارتان بر مردى از شما فرود آمده است تا شما را بيم دهد وپرهيزگار شويد و مشمول رحمت خدا گرديد.
٨ـ گفت: من از كارهاى آنان كه قبلاً انجام مى دادند آگاه نيستم، حساب اين نوع اعمال آنان بر پروردگار من است، اگر بدانيد ومن افراد مؤمن را طرد نمى كنم. من بيم دهنده آشكارى بيش نيستم.