جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٨٤ - غزل ١١٨ ببين هلال محرم، بخواه ساغر راح

ببين هلال مُحَرَّم، بخواه ساغَرِ راح‌

كه ماه امن و أمان است و سالِ صُلح و صلاح‌

عزيزدار زمانِ وصال را، كآن دَمْ‌

مقابلِ شبِ قَدْر است و روزِ استفتاح‌

نِزاع بر سَرِ دنياىِ دُون كسى نكند

به آشتى ببراى نورِ ديده: گُوىِ فَلاح‌

ولى تو فارغى از كارِ خويش و مى ترسم‌

كه كس درت نگشايد، چو گُم كنى مفتاح‌

بيار باده، كه روزش به خير خواهد بود

هر آن كه جامِ صَبُوحش، نَهَد چراغ صباح‌

كدام طاعتِ شايسته آيد از مَنِ مست‌

كه بانگ شام ندانم زِ فالِقُ الْإِصْباح؟

زمان شاه شجاع است و دوْرِ حكمتِ شرع‌

به راحت دل و جان كوش، در صَباح و رواح‌

به بوىِ صبح چو حافظ، شبى به روزآور

كه بشكفد گُل عيشت، ز شعله مصباح‌