جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٥٤ - غزل ١٠١ كس نيست كه افتاده آن زلف دو تا نيست

خود بر انگيخت.- به گفته خواجه در جايى:

با اين همه، حال كه از تو محجوب گشته‌ام،

اگر رسول اللّه (٦- يا يكى از اوصيايش (عليهم السّلام) راهنما به فطرتم باشند. چه تفاوت، ميان اينكه محبوب دعوت نمايد يا ايشان؛ زيرا خود فرموده: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا! أَطِيعُوا اللَّهَ، وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»[٢]: (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خداوند اطاعت نماييد، و از پيامبر و صاحبان امر و فرمانداران [منصوب از سوى خدا و رسول‌] پيروى كنيد.- نيز: «وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ، فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ.»[٣]: (و هركس از خدا و رسول اطاعت نمايد، آنان همراه كسانى كه خداوند نعمتِ [ولايت‌] را به ايشان ارزانى داشته، خواهند بود.- همچنين:

«وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ، فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً»[٤]: (و هركس از خدا و رسولش اطاعت كند.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٢٢، ص ٣١١.

[٢] - نساء: ٥٩.

[٣] - نساء: ٦٩.

[٤] - احزاب: ٧١.