جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٥٩ - غزل ٨٩ ساقىام خضر است و مى، آب حيات

مطمئن و روان آسوده! به سوى پروردگارت بازگشت نما، در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خرسند است، آنگاه در ميان بندگان خاصّ من وارد شده و در بهشت مخصوص در آى.- به گفته خواجه در جايى:

اشاره به اينكه: اى خواجه! اگر سالها در جهان عمر كنى و از دوست و انس و مشاهده او بهره اى نداشته باشى، تمام عمرت بر بطالت و بيهودگى گذشته. و چنانچه ساعتى و يا لحظه اى با او انس برقرار نمايى و از ديدارش بهره‌مند گردى، از تمامى عمر تو برتر خواهد بود؛ كه: «لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ... سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ»[٢]: (شب قدر از هزار ماه بهتر است .. آن شب تا دميدن سپيده دم سلامت و تندرستى است.) كنايه از اينكه: موانع را از سر راه خويش بردار، تا مشاهداش نصيبت گردد. در جايى مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٨٠، ص ٩٠.

[٢] - قدر: ٣- ٥.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٨٤، ص ٩٣.