جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٢٣ - غزل ١٠٩ امروز، شاه انجمن دلبران يكى است

كنايه از اينكه: دولت و مقام خليفة اللهى و سلطنت حقيقى هنگامى برايم حاصل شد، كه خاكسارى و عبوديّت خضوع و خشوع در پيشگاهش را به جان و دل اختيار نمودم، كه:

٨٤٧

«إلهى! كَفى بى‌عِزّاً أنْ أكُونَ لَكَ عَبْداً! وَكَفى‌ بى‌فَخْراً أنْ تَكُونَ لى رَبّا! أنْتَ لى كَما احِبُّ، فَاجْعَلْنى كَما تُحِبُّ»

[١]: (محبوبا! همين عزّت و بزرگوارى مرا بس كه بنده تو باشم! و اين فخر و بالندگى مرا كفايت مى كند كه تو پروردگارم باشى! تو چنان هستى كه من دوست مى دارم، مرا نيز آن چنان كه دوستم دارى بگردان.- به گفته خواجه در جايى:

[١] - بحار الانوار، ج ٧٧، ص ٤٠٢، از روايت ٢٣.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٥٣، ص ٣٣١.