جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٩٦ - غزل ١٠٦ مردم ديده ما، جز به رخت ناظر نيست

تو مى خواهم ... به نور روى و اسماء و صفاتت كه هر چيزى بدان روشن و نورانى است.

اى نور! اى پاكيزه [از هر عيب و نقص‌]!.- به گفته خواجه در جايى:

محبوبا! براى احرام و طواف حرمت به اشك ديدگانم، خود را از آلودگيها، و يا شوق ديدارت شستشو داده و مهيّا مى نمايم، و اگرچه اين سرشكى كه از خون دل ريشم سرچشمه گرفته، پاك نيست، براى درك حضرتت چاره اى به جز اين ندارم؛ كه:

٨١٥

«يا عيسى! إبْكِ عَلى نَفْسِكَ بُكآءَ مَنْ ... كانَتْ رَغْبَتُهُ فيما عِنْدَ إلهِهِ»

[٢]: (اى عيسى! همانند گريستن كسى كه [تمام‌] ميل و رغبتش به آنچه در نزد معبودش مى باشد، بر خود گريه نما.- به گفته خواجه در جايى:

و در جايى نيز مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٦٥، ص ٣٣٩.

[٢] - الجواهر السّنيّة، ص ٩٨.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٨٦، ص ٩٤.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣١٥، ص ٢٤٤.