جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٦٠ - غزل ١٠٢ رواق منظر جشم من آشيانه توست

خواجه در اين غزل با بيانات عاشقانه‌اش، در مقام تقاضاى ديدار حضرت معشوق بوده مى گويد:

محبوبا! خانه دلم را از توجّه به جز تو پرداخته‌ام و تو را مى طلبم، كرم نما و فرود آ كه خانه خانه توست؛ كه:

٧٧٥

«أيْنَ الْقُلُوبُ الَّتى وُهِبَتْ لِلّهِ، وَعُوقِدَتْ عَلى طاعَةِ اللّهِ؟»

[١]: (كجايند دلهايى كه به خدا بخشيده شده و بر طاعت و عبادت خداوند بسته شده‌اند؟.) و نيز:

٧٧٦

«أصْلُ صَلاحِ الْقَلْبِ، إشْتِغالُهُ بِذِكْرِ اللّهِ»

[٢]: (ريشه صلاح و درستى قلب، مشغول شدن آن به ياد خداوند مى باشد.- همچنين:

٧٧٧

«إذا أحَبَّ اللّهُ عَبْداً، رَزَقَهُ قَلْباً سَلماً وَخُلْقاً قَويماً.»

[٣]: (هرگاه خداوند بنده اى را به دوستى بگيرد، به او دلى سالم و خلق و خويى استوار روزى مى كند.- نيز:

٧٧٨

«قُلُوبُ العِبادِ الطّاهِرَةُ مَواضِعُ نَظَرِ اللّهِ سُبْحانَهُ؛ فَمَنْ طَهَّرَ قَلْبَهُ، نَظَرَ إلَيْهِ»

[٤]: (دلهاى پاك بندگان، جايگاههاى نگرش خداوند سبحان است؛ پس هركس قلبش را پاكيزه سازد، خداوند به او نظر [رحمت‌] مى‌نمايد.- نيز:

١٠٨٢

«ألْقَلْبُ حَرَمُ اللهِ، فَلا تُسكِنْ حَرَمَ اللّهِ غَيْرَ اللّهِ»

[٥]: (قلب حرم و سراپرده خداوند است، پس در سراپرده خدا، غير خدا را جاى مده.- به گفته خواجه در جايى:.

[١] ( ١، ٢، ٣) غرر و درد موضوعى، باب القلب، ص ٣٢٥.

[٢] ( ١، ٢، ٣) غرر و درد موضوعى، باب القلب، ص ٣٢٥.

[٣] ( ١، ٢، ٣) غرر و درد موضوعى، باب القلب، ص ٣٢٥.

[٤] - غرر و درر موضوعى، باب القلب، ص ٣٢٦.

[٥] - بحار الانوار، ج ٧٠، ص ٢٥، حديث ٢٧.