جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١١٦ - غزل ٧٢ ساقيا! آمدن عيد، مبارك بادت!

خواجه در اين غزل در مقام تقاضاى پايان يافتن روزگار فراق محبوب با گرفتن جوائز روز عيد فطر بوده و در ضمن، اشاره به استقامت و پايدارى‌اش در ايّام هجران نموده و مى گويد:

اى دوست به روزه داران و اهل عملِ به ويژگيهاى آن وعده فرمودى تا در روز عيد جوايز و عطاياى يك ماه صيام را عنايت فرمايى؛ كه:

٦٠١

«قال النَّبىُّ ٦ إذا كانَ أوَّلُ يَوْمٍ مِنْ شَوّالٍ، نادى‌ مُنادٍ: أيُّهَا الْمُؤْمِنوُنَ! اغْدُوا إلى‌ جَوائِزِكُمْ.» ثُمَّ قالَ: يا جابِرُ! جوائِزُ اللّهِ لَيْسَتْ كَجَوائِزِ هؤلاءِ الْمُلُوكِ. ثُمَّ قالَ: هُوَ يَوْمُ الْجَوائِزِ.»

[١]: (پيامبر [اكرم‌] صلّى الله عليه وآله فرمود: هنگامى كه روز اوّل شوّال فرا مى رسد، مناديى صدا برمى آورد: اى مؤمنان! به سوى جائزه هايتان صبح نموده و بشتابيد. سپس فرمود: اى جابر! جائزه‌هاى خداوند مانند جائزه‌هاى اين پادشاهان نيست. سپس فرمود: آن روز، روز جائزه‌هاست.» و نيز:

٥٩٥

«كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ فَهُوَ لَهُ إلّاالصِّيامَ، فَهُوَ لى، وَأَنا اجْزى‌ بِهِ.»

[٢]: (تمام اعمال فرزند آدم از آنِ اوست، مگر روزه كه براى من است، و من به آن پاداش مى دهم.) معشوقا! عيد فرارسيده تبريكت مى گويم. وعده هايى را كه فرمودى از ياد مبرى. در جايى پس از آنكه اشاره به.

[١] - اقبال الاعمال، ص ٢٨٢.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ٧، ص ٢٩٤، روايت ٢٧.