جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٨٥ - غزل ٥٩٩ يا مبسما يحاكى درجا من اللالى

و ممكن است منظور خواجه از «ساقى» استادش باشد و بخواهد با اين بيان بگويد:

لذا بنابر هر دو احتمال مى گويد:

اى محبوب! و يااى استاد! حال كه زمان حكومت آصف دهر (پادشاه زمان) است، و بدخواهان با من كارى نمى توانند داشته باشند، و موجبات پريشان خاطرى‌ام نمى گردند، برخيز و جامى از شراب صاف و بى‌غش مشاهداتت به من بياشامان، و از غم هجرانم برهان.

واقع شدن اين دو بيت در بدرقه بيت گذشته مى نمايد كه خواجه در مقام تعريف.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٨، ص ٢٣٢.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٢، ص ٢٢٨.

[٣] - برخيز و مرا با شراب ناب كه از آب زُلال، صاف تر است، سيراب نما.

[٤] - بى گمان پادشاهى و سلطنت بر بخت‌[ نيك‌] و كوشش تو مباهات و فخر مى كند.