جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٦٠ - غزل ٥٤٦ بگرفت كار حسنت، چون عشق من كمالى

ممكن است بخواهد بگويد: محبوبا! آيا مى شود چون منى خيال ديدن رويت را در خواب ببينم؟[٢].

و يا بگويد: چگونه به خواب و خيالى از تو قانع شوم، و حال آنكه خواب جز به خيالى از توام بهره‌مند نمى سازد، و نمى توانم به آن قانع گردم؛ پس:

مرا به ديدارت نايل ساز، كه عشقت ناتوانم ساخته و بدن عنصرى و خيالى‌ام را به نابودى كشيده. وقت است كه با ديدارت توانايى‌ام بخشى. به گفته خواجه در جايى:

و در جايى ديگر مى گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٦٤، ص ٣٣٩.

[٢] - بيان اين مطلب در ذيل بيت پنجم غزل ٥٣٩ در جلد نهم گذشت.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤١٤، ص ٣٠٦.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٠٧، ص ١٠٨.