جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٧١ - غزل ٥٨٤ كتبت قصة شوقى ومدمعى باكى

خواجه چون توجّه نموده كه علّت هجرانش خود بوده، به خويش خطاب كرده و مى گويد:

بكوش و از سستى بپرهيز و در طريق عشق پايدار باش تا شراب ديدارت بخشند؛ زيرا زاد سالكين و عاشقين پافشارى و استقامت در طلب است تا به مقصد نايل آيند، كه: «إِنَّ الَّذِينَ قالُوا: رَبُّنَا اللَّهُ، ثُمَّ اسْتَقامُوا، تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا، وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»[٢]: (همانا آنان كه گفتند: پروردگار ما خداست، سپس [بر گفتار خويش‌] پايدار ماندند، فرشتگان برايشان فرو آمده و [مى‌گويند] كه هرگز ترس و غم و اندوهى نداشته باشيد و شما را بشارت باد به بهشتى كه وعده داده مى‌شديد.- به گفته خواجه در جايى:

اى دوست! قسم به گل جمال محمّدى ٦ و ابوتراب علىّ ابن ابى طالب ٧ كه سرو قامت رسول اللَّه ٦ به او و اولادش : خرّم و برپا مانده- كه:

٣٩٢٨

«وَلَوْ لا أنْتَ- يا

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٨٥، ص ٢٨٧.

[٢] - فصّلت: ٣٠.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٢٨، ص ٣٧٩.