ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥٣ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

ايمانست، و كسى كه استهزاء و مضحكه را پى‌گيرى كند، خدا او را وسيله استهزاء و خنده ديگران ميسازد، و كسى كه حقيقت بلا را بشناسد در برابر آن صبر ميكند، و كسى كه آن را نميشناسد به انكار آن مى‌پردازد، و شك و دو دلى در كار دين كفر است، و كسى كه استكبار كند، خدا قدر و اعتبار او را فرو ميكاهد، و كسى كه از شيطان اطاعت كند، خداى را معصيت ميكند، و كسى كه خداى را معصيت كند، خدا او را عذاب ميفرمايد، و كسى كه او را شكر كند خدا نعمتش را بر او مى‌افزايد، و كسى كه در برابر مصيبت صبر پيشه سازد خدا بفرياد او ميرسد، و كسى كه كار خود را بخدا واگذارد خدا براى سامان دادن كار او كافى است، و كسى كه بخدا توكّل كند خدا به او پاداش ميدهد، و خدا را با خشنود كردن يكى از افراد خلقش خشمگين مسازيد، و با دور شدن از خدا بفردى از خلق تقرّب مجوئيد، زيرا ميان خدا و فردى از خلق تعهّدى وجود ندارد كه بمقتضاى آن، خيرى را به او عطا كند، يا شرّى را از او بگرداند مگر بوسيله طاعتش و طلب خشنوديش. بيگمان طاعت خداوند تبارك و تعالى وسيله دست يافتن بهر خيريست كه آن را ميجويند، و نجات از هر شرّيست كه از آن پرهيز ميكنند، و خداوند عزّ و جلّ هر كه را كه اطاعتش كند محفوظ ميدارد، و هر كه او را عصيان كند از خشم او مصون نميماند، و كسى كه از خدا فرار كند پناهگاهى نمى‌يابد، زيرا فرمان خداى- تعالى ذكره- بخوار ساختن او صادر شده است، اگر چه خلائق خوش نداشته باشند، و هر چه آمدنى است‌