ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٦ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

كرده‌ام كه خوف بر او چيره شده است، چگونه بقول خداوند عزّ و جلّ كه فرمود:

حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‌ «خدا براى ما كافيست و او نيكو وكيلى است» پناه نميبرد زيرا كه من از خداى عزّ و جلّ شنيده‌ام كه بدنبال اين بيان ميگويد: «فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ» «پس (آن مؤمنان كه كار خود را بخدا باز گذاشته بودند و با بدنهاى مجروح بى‌اعتناء به تبليغات مشركين بتعقيب ايشان پرداخته بودند پس از آنكه سپاه شرك از هيبتشان متوارى شدند) با ارمغان نعمت سلامت و تفضّلى الهى بمدينه بازگشتند. در حالى كه هيچ گونه گزندى به ايشان نرسيده بود- آل عمران:

١٧٤».

و از كسى تعجّب كرده‌ام كه دچار مشكلى شده است، چگونه بقول خداوند عزّ و جلّ پناه نميبرد كه (به حكايت از يونس پيغمبر) فرموده: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ‌» «معبود حقّى جز تو نيست، منزّهى تو، همانا كه من از ستمكاران بوده‌ام» زيرا كه من از خداوند عزّ و جلّ شنيده‌ام كه بدنبال اين بيان ميگويد: فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‌ «پس ما دعاى او را مستجاب كرديم، و او را از آن بليّه نجات داديم، و مؤمنين را اين چنين نجات ميدهيم- انبياء: ٨٨».

و از كسى تعجّب كرده‌ام كه در باره او مكرى بكار رفته است، چگونه به گفتار خداوند تعالى پناه نميبرد كه فرمود: وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ «و كار خود را بخدا تفويض ميكنم، زيرا كه او نسبت به بندگان- و خير و صلاح ايشان- بصير است». زيرا كه من از خداوند عزّ و جلّ شنيده‌ام كه بدنبال اين بيان ميگويد: فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا «پس خدا او را از گزندهاى مكر ايشان محفوظ داشت- مؤمن: ٤٤».