ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٣ - باب ميراث خويشاوندان

و اگر مردى عمو، و پسر دختر، يا دختر دخترش را بجاى گذارد، همگى مال براى فرزندان دختر است. و عمو از دو جهت ساقط شده است: يكى آنكه فرزندان دختر، اولاد متوفّى هستند، در صورتى كه عمو فرزند جدّ است، و فرزند خود متوفّى سزاوارتر و نزديكتر از فرزند جدّ است. و ديگر آنكه بين عمو و متوفّى سه نسل فاصله است، زيرا عمو بوسيله جدّ و جدّ بوسيله پدر، و پدر بلا واسطه كسب قرابت ميكند، در صورتى كه فاصله ميان دختر دختر و متوفّى دو نسل است، زيرا أولاد دختر بوسيله دختر، و دختر بلا واسطه كسب قرابت مينمايد، و بنا بر اين، فرزند دختر از جهت نسلها و از جهت نسب بمتوفّى نزديكتر است، و جدّ با بودن فرزند چيزى به ارث نميبرد، و عمو بوسيله كسى بمتوفّى قرابت يافته است كه خودش ارث نميبرد، و أولاد أولاد بوسيله كسى كسب قرابت ميكنند كه ارث ميبرد، و از اين رو ايشان به آن مال سزاوارترند. و لا قوّة إلّا باللَّه و باللَّه التوفيق.

و برادر و اولاد برادر در اين باره بمنزله عمو هستند، كه با بودن اولاد دختر سهمى از ميراث ندارند.

و اگر متوفّى برادرى مادرى، و دختر برادرى أبوينى، و دختر دخترش و پسر دخترش را بجاى گذارد، مال براى دختر دختر و پسر دختر است كه بقاعده «لِلذَّكَرِ