ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦٦ - باب وصيت بنفع مكاتب و ام ولد

بنفع او وصيّتى انجام گرفته در حالى كه نصف آنچه را بر ذمّه داشته پرداخته است، حكم فرمود، و نصف وصيّت را براى او جايز شمرد، و در باره مكاتبى كه ربع دين خود را پرداخته است قضاوت فرمود، و ربع وصيّت را براى او جايز دانست، و در باره مردى كه براى كنيز مكاتب خود وصيّت كند، در حالى كه او سدس دين خود را أداء كرده باشد بنسبت آنچه كه از او آزاد شده باشد جايز شمرد.

٥٥٠٧- و حسن بن محبوب، از جميل بن صالح، از ابو عبيده روايت كرده است، كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه امّ ولدى داشته، و آن زن براى او پسرى آورده، چون وفاتش فرا رسيده، دو هزار درهم يا بيشتر براى او وصيّت كرده، در اين صورت آيا ورثه‌اش حقّ دارند كه آن زن را ببردگى كشند؟ امام فرمود: نه. بلكه آن زن از محلّ ثلث ميّت آزاد ميگردد، و آنچه را كه براى او وصيّت كرده به او داده مى‌شود.

٥٥٠٨- و از احمد بن محمّد بن أبى نصر بزنطى روايت شده است، كه گفت: از نامه‌اى بخطّ امام ابو الحسن ٧ حرف بحرف استنساخ كردم، و در آن نامه نوشته شده بود: «فلان شخص دوست تو است، برادرزاده‌اش وفات يافته، و امّ ولدى از آن خود را كه فرزندى ندارد، بجاى نهاده، و هزار درهم براى او وصيّت كرده، آيا او از آزاد شدن بهره‌اى ميبرد؟ و حال او چگونه است؟ رأى حضرتت‌