ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦ - باب وصيت از زمان آدم

جعفر به پسرش علىّ بن موسى الرّضا، و علىّ بن موسى الرّضا به پسرش محمد بن علىّ، و محمد بن علىّ به پسرش علىّ بن محمد، و علىّ بن محمد به پسرش حسن بن علىّ، و حسن بن علىّ به پسرش حجّة اللَّه القائم بالحقّ تفويض فرمود: همان حجّت قائمى كه اگر بيش از يك روز از دنيا نمانده باشد هر آينه خدا آن روز را چندان بدرازا خواهد كشيد كه او خروج كند، و جهان را از عدل و داد پرسازد، بعد از آنكه از جور و ظلم پر شده باشد. درود و رحمت خدا بر او و بر پدران پاكيزه و پاك او باد!

٥٤٠٣- و يونس بن عبد الرّحمن، از عاصم بن حميد، از محمد بن قيس، از امام أبو جعفر محمد بن علىّ الباقر ٧ روايت كرده است كه فرمود: نام پيمبر ٦ در صحف ابراهيم «ماحى» و در تورات «حادّ» و در انجيل «احمد» و در فرقان «محمّد» است. گفتند: پس تأويل ماحى چيست؟ فرمود: تأويل آن، محوكننده اصنام، و اوثان و ازلام، و هر معبودى جز خداوند رحمان است، گفتند: پس تأويل حادّ چيست؟ فرمود: تأويل آن اينست كه او با هر كس كه با خدا و دين او دشمنى كند، چه نزديك باشد و چه دور دشمنى ميكند، گفتند: پس تأويل احمد چيست؟ فرمود: تأويل آن حسن ثناى خداى عزّ و جلّ در كتب پيمبران پيشين، در مقابل اعمال حميده و رفتار پسنديده او است. گفتند: پس تأويل‌