ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤ - باب وصيت از زمان آدم

همان ادريس پيمبر بود وصيّت كرد، و ادريس ناحورا وصى خود ساخت، و ناجور بنوح ٧ و نوح به سام، و سام به عثامر، و عثامر به برغيثاشا، و برغيثاشا به يافث، و يافث به برّه، و برّه به جفسيه، و جفسيه بعمران، و عمران به ابراهيم خليل، و ابراهيم خليل به پسرش اسماعيل، و اسماعيل به اسحاق، و اسحاق به يعقوب، و يعقوب بيوسف، و يوسف به بثرياء، و بثرياء به شعيب، و شعيب بموسى بن عمران، و موسى بن عمران بيوشع بن نون، و يوشع بن نون بداود[١] و داود بسليمان ٧، و سليمان به آصف بن برخيا، و آصف بن برخيا بزكريّا، و زكريّا بعيسى بن مريم ٧، و عيسى بن مريم بن شمعون بن حمون الصفا، و شمعون به يحيى بن زكريّا[٢]، و يحيى بن زكريّا بمنذر، و منذر به سليمه، و سليمه به برده وصيّت كرد.

[١] در تواريخ يوشع بن نون را معاصر با حضرت موسى ٧ ذكر كرده‌اند، و داود ٧ نزديك به پانصد سال پس از حضرت موسى ٧ بوده است.

[٢] يحيى بن زكريا همزمان عيسى عليهما السّلام است و مفسرين گويند آيه‌ يا يَحْيى‌ خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ مراد از كتاب تورات است، و در روايت كافى در كتاب حجة آمده است كه يزيد كناسى از امام باقر ٧ نقل كرده است كه فرمود: كه يحيى قبل از عيسى عليهما السّلام حجّت بوده است.