ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥ - باب وصيت از زمان آدم

رسول خدا ٦ فرمود: و برده وصايت را بمن سپرد، و من آن را بتو ميسپارم يا على، و تو آن را بوصى خود ميسپارى، و وصيّ تو آن را به اوصياء تو از فرزندانت، يكى پس از ديگرى همى سپارند، تا آنگاه كه ببهترين اهل زمين بعد از او سپرده شود، و هر آينه اين امّت نسبت بتو كفران خواهند كرد، و در باره تو اختلافى شديد بر خواهند انگيخت، كه هر كس در جوّ آن اختلاف با تو استوار بماند بمانند آنست كه در يارى من مقيم مانده، و كسى كه از تو جدا شود جاى او در دوزخ است، و دوزخ منزلگاه كافرانست.

و اخبار صحيح با اسناد قوى وارد شده است، دائر بر اينكه رسول خدا ٦ بفرمان خداى تعالى بعلىّ بن ابى طالب ٧ وصيّت كرد، و علىّ ابن ابى طالب ٧ حسن را بوصايت برگزيد، و حسن وصايت را بحسين، و حسين بعلىّ بن الحسين، و علىّ بن الحسين بمحمّد بن علىّ باقر، و محمّد بن علىّ باقر بجعفر بن محمّد صادق، و جعفر بن محمّد صادق بموسى بن جعفر، و موسى بن‌